De davidster is het symbool voor de zichtbare en onzichtbare wereld. Hij symboliseert het statische evenwicht tussen de tegenstellingen, hun wederzijdse aanvulling en hun invloed op alle natuurverschijnselen. In de 17e eeuw werd dit het symbool van het Jodendom, de koningen van Israël en Juda. Hij verwijst naar de stand van de sterren waaronder men de Messias verwachte, alsook op de zes werkdagen en de heilige dag sabbat.